ಇವನು ಇರಾನಿನವನು ಎಂಬುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಷಾ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇರಾನ್ ತನ್ನ ದೇಶೀಯ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ತುಂಬಾ ದೂರವಾಗಿ ಅಮೆರಿಕದ ಕೃತಕ ಅನುಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರದೇಸಿಯಾತು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಎದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವದೇಶಿ ಅಲೆ ಇರಾನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿ ಮತ ನಿಷ್ಠ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಬಾರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು. ಇದು ಕ್ರೂರವೆನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಅತಿಯಾದದ್ದೇ ಇರಾನ್ ತನ್ನ ದೇಶೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ, ಯಾವುದೂ ಅತಿಯಾಗಗೊಡದ ಹದವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರಾನ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅದು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹದದಲ್ಲೂ ಅದು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲೂ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಅನ್ನಿಸುವುದು ಅವರು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ.

ಖೊಮೇನಿಯ ನಂತರದ ಇರಾನ್ ನಲ್ಲಿ ಮತೀಯ ಶ್ರದ್ಧೆಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಆಧುನಿಕವಾಗುವುದು ಸುಲಭವೇನಲ್ಲ. ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಕ್ಯಾನ್ಸ್ ಫಿಲ್ಮ್ ಫೆಸ್ಟಿವಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬಾಸ್‌ ಕಿರೋಸ್ತಾಮಿ ಪುರಸ್ಕೃತನಾದ. ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಇವನಿಗೆ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಕ್ಯಾಥರಿನ್ ಎಂಬ ಮಹಿಳೆ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಿಟ್ಟಳು. ಇದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿಯಾಗದೇ ಹೋಗುವುದು ಮಡಿವಂತ ಇರಾನಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವೇ? ಖಂಡಿತಾ ಅಲ್ಲ. ಅಬ್ಬಾಸ್‌ಕಿರೋಸ್ತಾಮಿ ಒಂದು ವಾರ ಟೆಹರಾನ್ ಗೆ ತಡವಾಗಿ ತೆರಳಿದನಂತೆ!

೧೯೪೦ರಲ್ಲಿ ಟೆಹರಾನ್ ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಬ್ಬಾಸ್‌ ಕಿರೋಸ್ತಾಮಿ ತನ್ನ ಮೂವತ್ತನೇ ವರ್ಷದಿಂದ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ. ಈತ ಕವಿ ಮತ್ತು ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ಕೂಡಾ. ನಾನು ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಇವನ 'ಟೆನ್' ಎಂಬ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಮರುಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಅದು ಎಷ್ಟು ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದರೆ ಈಗ ಭಾರತಾದ್ಯಂತ ಬಹುಜನಪ್ರಿಯವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಅರಚುತ್ತಾ ಸಾರುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಮೀಡಿಯಾಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಜೋಹರ್ ನ ಚಿತ್ರ ಕಭಿ ಅಲ್ವಿದ ನಾ ಕೆಹನಾ ನೋಡಿದೆ. ಇದೊಂದು ನನಗೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮಾನಸಿಕ ಹಿಂಸೆಯ ಅನುಭವವಾತೆಂದರೆ ಅದರಿಂದ ನಾನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಬ್ಬಾಸ್‌ಕಿರೋಸ್ತಾಮಿಯ 'ಟೆನ್' ಅನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ.

ಇಡೀ ಸಿನಿಮಾ ನಡೆಯುವುದು ಒಂದು ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ. ಹತ್ತು ಸಾನೆಟ್ ಗಳಂತೆ ತನ್ನ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಅಡಕಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ 10 ಚಾಪ್ಟರ್ ಗಳಲ್ಲಿ. ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರನ್ನೇ ತನ್ನ ಇಡೀ ಸಿನಿಮಾದ ಲೊಕೇಶನ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ಅಬ್ಬಾಸ್ ಕೊಡುವ ವಿವರಣೆ ಕೇಳಿ:

ನನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೆಳೆಯ ನನ್ನ ಕಾರು., ನನ್ನ ಆಫೀಸು, ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮನೆ.. ಪಕ್ಕದಲ್ಲೊಬ್ಬರನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಕಾರೇ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತವಾದ ಲೊಕೇಶನ್. ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಎದುರು ಬದುರಾಗಿ ನಾವು ಕೂತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಕೂತಿರುತ್ತೇವೆ.. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಕೂತಾಗ ಬೇಕೆಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತೇವೆ.. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನನಗೆ ಸಹಜವಾದ ಒತ್ತಾಯವಿಲ್ಲದ ಆಪ್ತತೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಕೂತಾಗ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ನೋಡುವುದು ಅಸಭ್ಯವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎದುರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ನೋಟಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಕಷ್ಟವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಯಾರಿಗೂ ಒದಗುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಸತತವಾಗಿ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ.

ನಾವು ಮೊದಲು ಅಮೀನ್ ಎನ್ನುವ ಹುಡುಗನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗ ಇವನು. ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಬ್ಯಾಗ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕೂತವನು ಕೋಪ ತಾಪದಲ್ಲಿ ಅರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತಾಯಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದನ್ನು ಈ ಮಗ ಸಹಿಸಲಾರ. ಅವಳ ಹೊಸ ಗಂಡನ ಜೊತೆ, ಅವನನ್ನು ಮಲತಂದೆಯೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅವನ ಜೊತೆ ಇರಲಾರ. ಇದೊಂದು ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭವೆನ್ನಿಸಿದರೂ ಹುಡುಗನ ಹಠಮಾರಿತನ ವಿಶೇಷವಲ್ಲ. ನಮಗೂ ನಮ್ಮ ಎಳೆಯ ಮಗನದೋ, ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗನದೋ ಸಿಟ್ಟು, ಸಿಡುಕು ಅರಚಾಟಗಳೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲ ಹಠಮಾರಿ ಹುಡುಗರಂತೆ ಅವನೂ ಈಗೊಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಠಮಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ- ಅಷ್ಟೆ.

ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಸತತವಾಗಿ ತನ್ನ ಮಾತೃತ್ವದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮಗನಮೇಲೆ ಹೇರಲು ವಾದಿಸುತ್ತ ಮಾತನಾಡುವ ಅವನ ತಾಯಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನಮಗೆ ಕಾಣುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಿವಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು 'ನಿನ್ನ ಮಾತು ಸಾಕು, ಅದೇ ಅದೇ ಹೇಳುತ್ತೀಯ, ನೀನು ಒಳ್ಳೆಯ ತಾಯೇ ಅಲ್ಲ, ನಿನಗೆ ನಿನ್ನದೇ ಸ್ವಾರ್ಥ.' ಎಂದು ಕಿರುಚುತ್ತ ಮಗ ತನ್ನ ಶಾಲೆಯ ಚೀಲವನ್ನು ಕಾರಿನಿಂದ ಹೊರಗೆಸೆಯುವ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಇದು: ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವ ತಾಯಿ ನಮಗೆ ಕಾಣದ್ದರಿಂದಲೇ ನಾವೇ ಅವಳಾಗುತ್ತೇವೆ. ಅಥವಾ ಅವಳ ಮಾತುಗಳು ನಾವೇ ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಡಬಹುದಾದ ಮಾತುಗಳಂತೆಯೂ ಮಗು ನಮಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆಯೂ ಭಾಸವಾಗಲು ತೊಡಗುತ್ತದೆ.

ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ವಾಸ್ತವವೆಂದರೆ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದನ್ನು ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡುವುದು. ಹೀಗೆ ಅಭ್ಯಾಸಗತವಾದ ವಾಸ್ತವದ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ಮುರಿಯುವುದರಿಂದಲೇ, ಕಾಣದೇ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಶರೀರವಾದ ವಾಸ್ತವ ಹೆಚ್ಚು ಆಳದ ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಮಗೇ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಲ್ಪಿತದ ಮಾತುಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ತಾಯಿಗೂ ಬದುಕಬೇಕಾದ ತನ್ನದೇ ಆದೊಂದು ಜೀವನವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಡಪಟ್ಟಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಿರುಚುವ ಮಗ ಎಲ್ಲ ಗಂಡಸರಂತೆಯೇ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತಾನು ಬಿಟ್ಟ ಗಂಡನಂತೆಯೂ ಆದಾನು. ತಾನು ಬಿಟ್ಟ ಗಂಡನಲ್ಲಿ ತಾನು ದ್ವೇಸುವುದನ್ನೇ ಈಗ ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮಗನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಪದೇ ಪದೇ ವಾದಿಸುವುದರ ಪಲ್ಲವಿ ಇದು: 'ನನಗೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಮಗನಾದ ನಿನ್ನನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?' ಆದರೆ ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ತಾನು ಸಾಕಿ ಸಲುಹಿದ್ದೇ ಈಗ ಒಂದು ಬಂಡೆಯಂತೆ ತನಗೆ ಎದುರಾಗಿದೆ.

ಡೈವೋರ್ಸ್ ಪಡೆಯುವಾಗ ತಾಯಿ ಒಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ-ತನ್ನ ಗಂಡ ಮಾದಕ ವ್ಯಸನಿ ಎಂದು. ಈ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳದಿದ್ದರೆ ಈ ದೇಶದ ಕಾನೂನಿನ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಡೈವೋರ್ಸ್ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವಳ ವಾದ. ವಯಸ್ಕನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಹೇಳಬಹುದಾದ್ದನ್ನು ಎಳೆಯ ಮಗನ ಹತ್ತಿರ ನಿವೇದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪಾಡು ಅವಳದ್ದಾಗಿದೆ.

ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾ ದುಮುಗುಡುವ ಕೀರಲು ಕಂಠದ ಈ ತಾಯನ್ನು ಮಗ ಇಳಿದು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ತಲೆಯ ಮೇಲೇ ದುಪಟ್ಟಾ ಹೊದ್ದ, ಆದರೂ ಆಧುನಿಕಳಂತೆ ಕಾಣುವ, ಚೆಲುವೆಯಾದ ಪ್ರಬುದ್ಧೆ ಇವಳು. ಕೇವಲ ಗೃಹಿಣಿಯಾಗಿದ್ದು ತೃಪ್ತಿಪಡೆಯಲಾರಳು. ನಗರ ಜೀವಿ; ನಿಪುಣೆ. ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡುವಾಗಿನ ಅವಳ ಎಚ್ಚರ, ಅವಳ ಸಮಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಎದುರಾಗುವ ಚಾಲಕರ ಬಗ್ಗೆ ಅವಳ ನಯದ ವರ್ತನೆ, ಅವಳ ಅವಸರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಅವಳು ತಾನು ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡುವ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟುಸ್ವಾಧೀನದ ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೋ ಅಷ್ಟೇ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲೂ ತತ್ಪರಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದಾದ ನಂತರ ಅವಳು ತನ್ನ ಸೋದರಿಯನ್ನು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಚಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸೋದರಿಯ ಬುದ್ಧಿವಾದವನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಮಗನಿಗೆ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಅಂದರೆ ಇಷ್ಟವಲ್ಲವೇ, ಇದು ಆಡುವ ವಯಸ್ಸಲ್ಲವೇ, ಈಗ ಅವನಿಗೆ ತಾಗಿಂತ ತಂದೆಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಪಾಡಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು ಎಂದು ಈ ಸೋದರಿ ಒಬ್ಬ ಜಾಣ ಪ್ರಬುದ್ದೆಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ತಾಯಿಗಿದು ನಿಜವೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಸೋದರಿಯನ್ನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬದ ಕೇಕ್ ಒಂದನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದಾಗ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಈ ಸೋದರಿಯ ಮುಖವನ್ನು ತದೇಕ ಚಿತ್ತರಾಗಿ ನಾವು ನೋಡುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಿವರಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡುವ ಈ ಮುಖ ಯಾವುದೋ ಒಳಗಿನ ವ್ಯಗ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಕಿರಿ ಕಿರಿ ಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ಇರದ ಏನನ್ನೋ ತುಟಿಗಳ ನಡುವಿನಿಂದ ಚಿವುಟಿ ತೆಗೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಮುಖವೇ ಮಾತಾಡುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸೋದರಿ ಕೇಕ್ ಕೊಂಡು ಬಂದದ್ದೇ ಆಪ್ತ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲ ಜಾಣೆಯಾಗಿ ಮತ್ತಿವಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಕ್ಯಾಮರಾ ಕದ್ದು ಕಾಣಿಸುವ ಸಹಜತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಒಳಜೀವನ ಅವಳು ತನ್ನಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳವ ಸನ್ನೆಗಳ ಮುಖೇನ ಮಸುಕುಮಸುಕಾಗಿ ನಮಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುವುದು ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು, ಆಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಣ್ಣು, ಆಮೇಲೆ ಮಗದೊಂದು ಹೆಣ್ಣು, ಈ ಹೆಣ್ಣ್ಣುಗಳ ವಿವಿಧ ಮುಖಗಳು, ವಿವಿಧ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು; ಆದರೂ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಹೆಣ್ಣು- ಹೀಗೆ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಂಜ್ಞೆಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಧ್ವನಿಯಾಗಿಸುವ ಬಗೆ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಕಲಾವಿದನದು.

ಇವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಪರಿಚಿತಳಲ್ಲದ ವಯಸ್ಸಾದವಳೊಬ್ಬಳನ್ನು ಅಮೀನ್ ನ ತಾ ಕಾರಿಗೆ ಹತ್ತಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ- ಸಭ್ಯ ಕನಿಕರದಿಂದ. ನಾವೂ ಕಾಣದ ಈ ಅಪರಿಚತಳು ವಟಗುಡುವ ದೈವಭಕ್ತೆ. ಸತತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಒದ್ದೆಯಾದ ತ್ಯಾಗಿ. ಕಾರಿನ ಚಾಲಕಿ ಗೌರವದಿಂದ ಆದರೆ ಉದಾಸೀನದಿಂದ ಅವಳ ಬಿಟ್ಟಿ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಜೀವನದ ಗೋಜಲುಗಳ ನಡುವೆ ಈ ಬಗೆಯ ಸರ್ವಾರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ನಮಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ನಮ್ಮೆದುರು ಇಟ್ಟು ಕಥೆ ಬಿಚ್ಚತ್ತ ಸಿನಿಮಾ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ವಾಕ್ಯದ ನಡುವೆಯ ಕಾಮಾಗಳು ಇವು.

ಈ ಲೇಖನದ ಮುಂದಿನ ಭಾಗ ಕನಿಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠವನ್ನು ಹೊಳೆಸಬಲ್ಲ ಕಲೆ ಓದಿ